សូមស្វាគមន៍មកកាន់ពិព័រណ៍សិល្បៈ អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិតេជោ

សិង្ហ គឺជាសត្វទេវកថាដែលមានតួនាទីជាអ្នកការពារទីសក្ការៈ និងត្រូវបានគេឆ្លាក់ជាញឹកញាប់នៅក្នុងសិល្បៈ និងស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ។ ក្នុងសម័យបុរាណ រូបសិង្ហត្រូវបានដាក់នៅតាមច្រកចូលប្រាសាទ និងសំណង់សាសនា ដើម្បីការពារពីភាវៈអាក្រក់ និងកម្លាំងអវិជ្ជមានដែលអាចរំខានដល់ទីពិសិដ្ឋ។

ខុសពីរូបសិង្ហខ្មែរភាគច្រើនដែលឈរលើជើងទាំងបួន សិង្ហពីររូបដែលបានរកឃើញនៅតំបន់ប្រាសាទបាកាន មានលក្ខណៈពិសេស និងកម្របំផុត ដោយឈរលើជើងក្រោយទាំងពីរ និងលើកជើងមុខឡើង។ ទម្រង់នេះបង្ហាញពីភាពរឹងមាំ អំណាច និងភាពមានជីវិតរស់រវើកក្នុងសិល្បៈខ្មែរ។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានកំណត់ថា រូបសិង្ហទាំងនេះស្ថិតក្នុងសម័យបាយ័ន នារជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧។

ព្រះវិស្ណុជាព្រះអាទិទេពដ៏សំខាន់មួយក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា និងជាព្រះអង្គស្នូលនៃនិកាយវៃស្ណព។ បដិមានេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីឥទ្ធិពលដ៏ខ្លាំងក្លានៃការគោរពបូជាព្រះវិស្ណុក្នុងសង្គមខ្មែរបុរាណ និងបង្ហាញពីការអភិវឌ្ឍនៃសិល្បៈសាសនាខ្មែរក្នុងសម័យមុនអង្គរ។

គ្រុឌតំណាងឱ្យកម្លាំង អំណាច ភាពអង់អាចក្លាហាន ការការពារ និងជ័យជម្នះលើឧបសគ្គ ឬអំពើអាក្រក់។ ក្នុងសិល្បៈខ្មែរ គ្រុឌក៏ជានិមិត្តរូបនៃអំណាចទេវភាព និងការការពារផងដែរ។

រូបទេវបុត្រនេះតំណាងឱ្យឧត្តមគតិនៃសិល្បៈខ្មែរសម័យបាយ័ន ដែលផ្តោតលើភាពស្ងប់ស្ងាត់ ប្រាជ្ញា សេចក្តីមេត្តាករុណា និងភាពសុខដុមរមនា។ ទឹកមុខញញឹមទន់ភ្លន់ និងឥរិយាបថប្រកបដោយសេចក្តីសុខ បង្ហាញពីស្មារតីខ្ពង់ខ្ពស់ និងសន្តិភាពខាងក្នុង ដែលជាលក្ខណៈពិសេសនៃសិល្បៈខ្មែរក្នុងសម័យចក្រភពអង្គរ។

ព្រះវិស្ណុជាព្រះអាទិទេពដ៏សំខាន់មួយក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា និងជាព្រះអង្គស្នូលនៃនិកាយវៃស្ណព។ បដិមានេះបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃការគោរពបូជាព្រះវិស្ណុក្នុងសង្គមខ្មែរដើម និងតំណាងឱ្យការការពារ និងការថែរក្សាសកលលោក។